امروز تاریخ 17 ژوئن سال 2019 میلادی
آموزش وردپرس

به بهانه زن‌کشی های اخیر، ﺟﻨﮓ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ جهاﻧﯽ ﺍﺳﺖ

به بهانه زن کشی های اخیر:

گوشه هایی از نوشته “ﺟﻨﮓ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ جهانی ﺍﺳﺖ ”

ﺩﮐﺘﺮ ﺷﻬﺮﺯﺍﺩ ﻣﺠﺎﺏ

ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﻪ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺍﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﺸﺎﻥ ﭘﺎﺷﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ … ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﭙﺮﺳﯿﻢ ﭼﺮﺍ؟ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺧﺸﻢ، ﻧﻬﺎﺩﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﮐﺸﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺍﺏ ﺗﺎ ﭘﺎﺭﻟﻤﺎﻥ دولت ها، محیط دانشگاه‌ها، خیابان و اتوبوس، هتل ومحل کار در هم بکوبیم؟
… ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﺗﺄﻣﻠﯽ ﺟﺪﯼ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﻭ ﺑﭙﺮﺳﯿﻢ ﭼﻪ ﺭﻭﺍﺑﻄﯽ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺣﺎﮐﻢ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮﮒ ﺗﺴﻬﯿﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻣﺠﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻗﺎﻧﻮﻧﺒﻨﺪﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺷﺮﻋﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟
ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺷﮑﺎﻝ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻄﮥ ﺟﻨﺴﯿﺖ ﻣﺮﺩ ﺑﺮ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻣﺮﺩﺳﺎﻻﺭﯼ ﯾﮏ ﻧﻈﺎﻡ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﻟﻔﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ؛ ﻣﺠﻤﻮﻋﮥ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺳﯿﺎﺳﺖ، ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ، ﻓﺮﻫﻨﮓ، ﺍﯾﺪﺋﻮﻟﻮﮊﯼ، ﺯﺑﺎﻥ، ﻫﻨﺮ ﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﺍﺳﺖ . ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻣﺮﺩﺳﺎﻻﺭﯼ ﻫﻢ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﻪ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺧﺎﻧﮕﯽ، ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﻭ ﺑﺪﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ . ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺩﻭﻟﺘﯽ، ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ، ﻣﺬﻫﺒﯽ، ﻣﻠﯽ ﻭ ﺯﺑﺎﻧﯽ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺍﯾﻦ ﻧﻈﺎﻡ ﺑﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﺟﺮﺃﺕ ﻧﮑﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﯽ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ
.
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺭﺿﺎﯾﺖ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻗﺒﻮﻝ ﻣﺮﺩﺳﺎﻻﺭﯼ ﺩﻭ ﺭﻭﯾﮥ ﯾﮏ ﺳﮑﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﺳﯿﺎ ﺗﺎ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯼ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻭ ﺁﻓﺮﯾﻘﺎ ﻭ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ ﯾﮏ ﻧﻈﺎﻡ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﻣﺮﺩﺳﺎﻻﺭﯼ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﻮﻟﻔﻪ ﻧﻈﺎﻡ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻓﺌﻮﺩﺍﻟﯽ ﻭ ﺑﺮﺩﻩ ﺩﺍﺭﯼ، ﺟﻨﮓ ﻭﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﭘﯿﻮﻧﺪﻫﺎﯼ ﻣﺤﻠﯽ ﻭ ﺟﻬﺎﻧﯽ، ﻣﻠﯽ ﻭ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﺭﺍ ﻧﺒﯿﻨﯿﻢ ﺍﺯ ﺩﺭﮎ ﺍﯾﻦ ﺧﺸﻮﻧﺖ… ﻋﺎﺟﺰ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﺍﯼ ﺍﻧﻘﻼﺑﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﻧﻈﺎﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ .
_نباید مبارزه به خشونت علیه زنان را به یک اقدام فردی تبدیل کرد، آن هم اقدام برای تغییر فرهنگ مرد سالار و به رسمیت شناختن حقوق زنان، غافل از اینکه در کشورهایی که حق زنان به رسمیت شناخته شده و خشونت بر زنان جرم تلقی می شود”سوئد، فرانسه، انگلستان، کانادا، آمریکا…” زن کشی هنوز ادامه دارد. فقط به این چند آمار توجه کنید:ﺍﺯ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺯﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻫﺴﺖ ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺩﻭ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﻭ ﻧﯿﻢ ﺯﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻓﺤﺸﺎ ﻭ ﺗﺠﺎﺭﺕ ﺳﮑﺲ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﺩﺭ ﮐﺎﻧﺎﺩﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﻫﺮ ﺷﺶ ﺭﻭﺯ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺯﻧﯽ ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺷﺸﺼﺪ ﺯﻥ ﺑﻮﻣﯽ ﮐﺎﻧﺎﺩﺍﯾﯽ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻗﻀﺎﺋﯽ ﺩﺭ ﮐﺎﻧﺎﺩﺍ ﺳﺎﻻﻧﻪ ۶۸۴ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﺧﺮﺝ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﭘﻠﯿﺲ ۱۸۷ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﺧﺮﺝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ۲۹۴ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﺧﺮﺝ ﻣﺸﺎﻭﺭﻩ ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﮐﻞ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮐﺎﻧﺎﺩﺍ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺑﯿﻠﯿﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﻫﺴﺖ ! ‏
ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ‏« ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺗﺌﻮﺭﯾﮏ ‏» ﺩﺭ ﻫﻢ ﺗﻨﯿﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﺷﻮﻭﻧﯿﺴﻢ ﻣﻠﯽ ﻭ ﺷﻮﻭﻧﯿﺴﻢ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺳﺎﯾﺖ ‏« ﻣﺴﺌﻠﻪ ﮐﺮﺩ ‏» ﺍﺯ ﻓﺎﺟﻌﮥ ﻣﺮﮒ ﻓﺮﯾﻨﺎﺯ ﺧﺒﺮ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ ﮐﻪ ‏« ﻣﺎﻣﻮﺭ ﺍﻣﻨﯿﺘﯽ ﻗﺼﺪ ﺑﯽ ﻧﺎﻣﻮﺱ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﺷﺠﺎﻉ ﮐﺮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ ‏» ﻭ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﺑﺎ ﺍﻋﺘﺮﺍﺿﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ‏« ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ ﺩﺷﻤﻦ ﻧﺎﻣﻮﺱ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻟﮑﻪ ﺩﺍﺭ ﮐﻨﺪ . ‏» ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺪﮔﺎﻩ ﺑﺪﻥ ﺯﻥ ﺭﺍ ‏« ﻧﺎﻣﻮﺱ ‏» ﻣﻠﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺒﺎﺭﺯﮤ ﺯﻧﺎﻥ ﻋﻠﯿﻪ ﺧﺸﻮﻧﺖ، ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﻠﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺟﻨﺎﯾﺖ ﺗﻬﯿﯿﺞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺧﻄﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺪﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﺮﺩﺳﺎﻻﺭﺍﻧﻪ ﻭ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻠﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﻭ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﮔﻤﺎﻥ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﺳﯿﻮﻧﺎﻟﯿﺴﻢ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﺮﺩﺳﺎﻻﺭﺍﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ . ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺪﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺮﺩ را تشویق به تمکین در مقابل مرد سالاری ملی می کند.
.ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﻝ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﺍﺳﺖ ﺩﯾﺪﻥ ﺍﻋﺘﺮﺍﺿﺎﺕ ﺁﺯﺍﺩﯾﺨﻮﺍﻫﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﺩﯾﺎﺭﺑﯿﮑﺮ ﻭ ﺍﺭﺑﯿﻞ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﻬﺮﻫﺎ، ﺍﻣﺎ ﺟﻨﮓ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﮔﺴﺘﺮﺩﮤ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻣﺮﺩﺳﺎﻻﺭﯼ ﻭ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺩﻭ ﺟﺒﻬﻪ ﻣﺘﺤﺪ ﺍﯾﻦ ﺟﻨﮓ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﺍﻣﭙﺮﯾﺎﻟﯿﺴﻢ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﺗﺤﺎﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ ﻭ ﺷﻤﺎﻝ ﺁﻓﺮﯾﻘﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻤﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﮐﺜﺮﯾﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺯﻧﺎﻥ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻦ ﺟﻨﮓ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﻭﺳﯿﻊ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺳﺖ ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺟﻬﺖ ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﻧﻈﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﺟﻨﮓ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺷﻮﺭﺵ ﺭﻭﺍ ﺍﺳﺖ ! ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺣﻖ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺣﻖ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ !
ﻧﻈﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺯﯾﺮ ﭘﺮﭼﻢ ﺷﺮﯾﻌﺖ ﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻟﻮﺍﯼ ‏« ﺑﺮﺍﺑﺮﯼ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ‏» ﻣﺪﺍﻡ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺟﻨﺎﯾﺖ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﭼﯿﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﭘﻮﺳﯿﺪﮤ ﻣﺮﺩﺳﺎﻻﺭﯼ ـ ﻣﺬﻫﺒﯽ ـ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﺷﺎﯾﺴﺘﮥ ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *