۱۴ خرداد سال ۱۳۹۹ شمسی
آموزش وردپرس

الفبای چگونه جاودانه زیستن معلمان کوردستانی

چاونیوز: فداکاری های معلمان کردستانی را باید از نو تعریف تا مردم ، واقعیت ایثار و خودگذشتگی ابرمردان عرصه ی آموزش این دیار را در قلوب خویش جاودانه کنند. امروز کردستان مدیون معلمانیست که تا به اکنون نظیرش را در این کره ی خاکی ندیده و نخواهد یافت. به یاد بیاوریم معلم مریوانی به اسم “محمد علی محمدیان” که با هدف همدردی با دانش آموز بیمار خود موی سرش را تراشید تا نیما دانش آموزش هم احساس تنهایی نکرده و هم درس همدردی و نوع دوستی و انسانیت را که درمیان مردم به فراموشی سپرده شده بود را به انسان ها یادآوری کند. در کدامین مکتب اینچنین معلمانی می توان یافت که اینچنین نزد دانش آموزان وانمود کند که من و نیمای عزیز سرمون به مو حساسیت دارد. ‌معلم مریوانی ‌روحش هم خبر نداشت‌ چه هزینه هنگفتی برای‌ آن نمایش تأثیر‌گذار ‌شده، ‌بلکه تنها به این می‌اندیشید که چگونه می‌تواند دل دانش‌آموزش را شاد کند.

▪️گاه‌ اتفاقاتی روی ‌می دهد که به شدت قدرت اثر‌گذاری دارند و این حرکت زیبا و قابل تقدیر معلم مریوانی با واکنش هایی در صفحات مجازی و شبکه های اجتماعی مواجه شده و غیر از پخش خبر و تحلیل آن در شبکه های ملی و شبکه های تلویزیونی خارج از کشور نیز به پخش و بازتاب آن اقدام کرده اند. معلمان این سرزمین تنها الفبای خواندن را آموزش نمی‌دهند بلکه درس از خودگذشتگی و فداکاری را نیز به دانش‌آموزان خود می‌آموزند. آنها الفبای چگونه جادوانه زیستن و عشق به هم نوع را نیز در لابه‌لای تدریس خود در کلاس‌های درس به دانش‌آموزان القا می‌کنند. بله البته این مسأله ، پیشینه‌ای دیرینه در استان کردستان دارد معلم فداکار کامیارانی به نام “ادهم مظفری” با بخشیدن جان خود ، زندگی یکی از دانش‌آموزان خود را نجات داد تا فداکاری و از خودگذشتگی معلمان این سرزمین را برای همیشه در کتاب تاریخ جاودانه کند. وی یکی از معلمانی بود که زندگی را به زیبایی سرود. این معلم دلسوز وقتی می‌بیند که یکی از دانش‌آموزانش چند روز مانده به تحویل سال در رودخانه‌ی “کام” روستای “آلک” کامیاران افتاده خود را به آب می‌زند. و دانش‌آموز خود را نجات می‌دهد اما خود برای همیشه با آب‌ها همسفر می‌شود و چند روز بعد از آن، جسم بی‌جانش را در چند روستای پایین‌تر از آب می‌گیرند.

▪️قصه مرگ این معلم‌ها شاید برای چند روز نقل محافل باشد و بعد از مدتی کوتاه از یاد همه برود اما هیچ گاه تاریخ آموزش و پرورش کردستان آنها را از یاد نخواهد برد. دو معلم دیگر استان کردستان نیز به این جرگه پیوسته‌ و تاریخ هیچ گاه نام و یادشان را فراموش نکرده و نخواهد کرد. در میان آن‌ها نام “ثریا مطهرنیا” معلم بیجاری که به “مادر ترزای کردستان” معروف بوده به بواسطه ی شناسایی و حمایت از ۹۰ دانش‌آموز و تامین هزینه درمان، شناسایی ۲۲۰ دانش‌آموز بی‌بضاعت و پرداخت ۶۰ مورد کمک هزینه، پیگیری ۴۲ مورد جراحی فوق تخصصی برای دانش‌آموزان تا انجام کامل درمان و تحت پوشش قرار دادن دانش‌آموزان نیازمند را مورد تقبل قرار داده است. معلم فداکار دیگر “شب‌بو یوسفی” معلم دهگلانی بواسطه ی اقدامات دلسوزانه و خیرانه ی خویش نامش را همچون معلمان دلسوز و خادم دیگر کردستان به مثال پرچمی جاودانه بر تارک افتخارات آموزش و پرورش کردستان به اهتزاز درآورده اند.

موکریان: عبدالله مرادی / دیواندره

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *